کاربر گرامی به وب سایت دادسرا یار خوش آمدید | برای استفاده کامل از امکانات سایت عضو یا وارد شوید

وکیل ادم ربایی

شما در حال مشاهده مطلب مذکور در بخش مقالات سایت می باشید

وکیل ادم ربایی

وکیل ادم ربایی

 

دادسرایار توضیح میدهید:

« آدم ربایی و مخفی کردن» از جمله جرائم علیه اشخاص و اطفال می باشد. در این جرم علاوه بر اینکه شخصیت معنوی قربانی جرم مورد تعرض قرار می‌گیرد، سلب آزادی تن و امکان صدمات بدنی و حیثیتی هم وجود دارد.

آزادی تن چنین تعریف می شود: « آزادی بدن هر فرد به طوری که بتواند از هر نقطه کشور به نقطه دیگر آن مسافرت نموده یا نقل مکان دهد یا از کشور خود خارج شده و به آن مراجعه نماید و از توقیف بدون جهت محفوظ و مصون باشد، نتیجه این آزادی لغو بردگی و شبه بردگی و لغو بیگاری، منع توقیف و حبس بدون مجوز به اشخاص است؛ بنابراین آدم ربایی به معنای سلب آزادی تن دیگری بدون رضایت او با قصد نامشروع، از راه جابجایی از محلی به محل دیگر باشد.»

مخفی کردن هم سلب آزادی تن دیگری بدون رضایت او و به قصد نامشروع از طریق پنهان کردن افراد درمحلی می باشد.

آدم ربایی جرمیست که از گذشته‌های دور وجود داشته و قانونگذار اسلامی نیز در مورد آن سکوت نکرده و احکامی را در مورد ربودن انسان بیان کرده است عده‌ای هم پوشیدن آن را تحت عناوین عام تعزیر و افساد فی الارض قرار دهند. شیخ طوسی در کتاب النهایه، آدم ربایی را یکی از مصادیق افساد فی الارض می‌دانند. هرکسی انسان آزادی را برباید و بفروشد باید دستش قطع شود؛ زیرا چنین شخصی مفسد فی‌الارض است. پس آدم ربایی در تقسیم‌بندی جرائم از نظر فقهی جزو جرائم تعزیری می باشد؛ زیرا جرائم حدی محصور بوده و آدم ربایی جزء موارد احصاء شده نیست؛ بنابراین احکام عمومی جرم آدم ربایی همان احکام  عمومی بقیه جرائم است. اطلاق ماده ۶۲۱ ق.م.ا اقتضا می‌کند که شامل مجنی علیه دیوانه و عاقل بشود و تفاوتی از این جهت نباشد؛ اما در نوشته های فقهی آمده چنانچه مجنی‌علیه دیوانه باشد و ربوده شود حکم سرقت براو بار می‌شود. در اصول ۲۲ و ۳۲ و ۳۳ قانون اساسی حق آزادی طرح صراحت اشاره گردیده و بدین جهت قانونگذار در راستای ضمانت اجرای اصل های نامبرده شده، محدود کردن حق آزادی تن را به ترتیبی که در ادامه خواهیم گفت،  جرم انگاری نموده است

مصداق اول: آدم ربایی.                                      

مبحث اول: ارکان تشکیل دهنده جرم آدم ربایی.                     

برای وقوع هر جرم و اجرای مجازات آن اصول سه رکن باید اثبات گردد و تا زمانی که توسط محکمه رسیدگی‌کننده محرز نشود، صدور حکم بر آن وجاهت قانونی ندارد.                                

وکیل ادم ربایی

وکیل ادم ربایی

     

گفتار اول : عنصر قانونی جرم آدم ربایی.                                                                    

طبق ماده ۲ قانون مجازات اسلامی مصوب ۹۲:« رفتاری قابل مجازات است که در قانون برای آن مجازات تعیین شده.» بدین ترتیب لذا به قوانین مربوط به جرم انگاری آدم ربایی به شرح زیر می پردازیم:۱. در مواد ۶۲۱ و ۶۳۱ قانون مجازات ۹۲ بزه. آدم ربایی جرم انگاری شده است: ماده ۶۲۱ بیان می‌دارد: « هرکس به قصد مطالبه مال یا به قصد انتقام یا به هر منظور دیگری به عنف یا تهدید یا حیله یا به هر نحوی دیگر شخصاً یا توسط دیگری شخصی را بروباید یا مخفی کند به حبس از ۵ سال تا پانزده سال محکوم خواهد شد.»

همچنین ماده ۶۳۱ قانون مجازات در خصوص نوزاد ربایی، مخفی یا تعویض کردن اطفال جرم انگاری نموده است. مطابق ماده : « هر کس سفید را چه تازه متولد شده است را بدزدد یا مخفی کند یا او را به جای طفل دیگری یا متعلق به زن دیگری غیر از مادر طفل قلمداد نماید به شش ماه تا سه سال حبس محکوم خواهد شد و چنانچه احراز شود مزبور بوده؛ مرتکب به جزای نقدی محکوم خواهد شد.»

در قانون تشدید مجازات ربایندگان اشخاص مصوب ۵/۱۰/۱۳۳۵ که مغایرتی با ماده ۶۲۱ق.م.ا نداشته، به قوت خود باقی است.

مطابق ماده واحده طرح قانونی مربوط به تشدید مجازات رانندگان مختلف، مصوب۵/۱۰/۱۳۵۵:« هر راننده اعم از آن که شغل او رانندگی باشد یا نباشد شخصاً ایا با شرکت دیگری به قصد قتل یا سرقت اموال و یا هتک ناموس مرتکب ربودن شخص یا اشخاصی که در آن وسیله نقلیه است بشود در صورت وقوع قتل محکوم به اعدام است و دادرسان حق ندارند مجازات را حتی یک درجه نیز تحویل دهند و در صورت وقوع سرقت و یا هتک ناموس به عنف به حبس ابد در صورت شروع به قتل یا شروع به سرقت و شروع به هتک ناموس به عنف به حبس با اعمال شاقه از ۵ تا ۱۵ سال مجازات خواهد شد.»

در قانون مجازات اسلامی( بخش تغذیرات) مقنن اقدام به جرم انگاری اعمالی کرده است که ممکن است توسط مقامات و مامورین دولتی در جهت آسیب رساندن به حق آزادی اش می باشد، اهم آنها عبارتند از:

 

۱.ماده ۵۷۰ قانون مجازات اسلامی در خصوص آزادی شخصی افراد

۲.ماده ۵۷۲ قانون مجازات اسلامی در خصوص حفظ غیر قانونی.

۳.ماده ۵۷۳ قانون مجازات اسلامی، قبول زندانی بدون اخذ برگ بازداشت.

۴.ماده ۵۷۴ قانون مجازات اسلامی در خصوص عدم رسیدگی به شکایات محبوسین.

۵.مواد ۵۸۴ و ۵۷۵ در خصوص توفیق یا بازداشت بدون مجوز قانونی.

۶.ماده ۵۸۷ قانون مجازات اسلامی در خصوص ایراد صدمه جنسی یا جسمی به محبوس.

گفتار دوم: عنصر مادی جرم آدم ربایی

عنصر مادی، قسمت فیزیکی جرم است که ظهور در جامعه دارد و متشمل بر رفتار مجرمانه مرتکب جرم، موضوع جرم و شرایط و اوضاع و احوال لازم برای تحقق جرم میباشد که به تشریح هر یک می پردازیم:

الف) رفتار مجرمانه

رفتار مجرمانه جرم آدم ربایی به صورت ربودن بروز می نمایند و ملازمه با جابجایی دارد. لازمه قطعی آدم ربایی آن است که از یک طرف، ابتدا سبب آزار شخصی شود و سپس در چنین بعضی جابجایی صورت گیرد.

آدم ربایی به محض سلب آزادی محقق می گردد.

آدم ربایی جرمی از مطلق، ولی عده ای معتقدند جرم مقید است و نتیجه هم سلب آزادی فرد ربوده شده است. عمل ربودن افراد به عنف یا تهدید یا حیله یا به هر نحو دیگر عنصر مادی جرم آدم ربایی محسوب می‌شود و در صورتی که سن مجنی علیه کمتر از ۱۵ سال تمام باشد یا رو بودن توسط وسایل نقلیه انجام پذیرد یابه مجنی  علیه آسیب جسمی یا حیثیتی وارد شود، مرتکب به حداکثر مجازات تعیین شده محکوم خواهد شد.

بدین ترتیب باید گفت: « ربودن و مخفی کردن»، عنصر مادی « جرم آدم ربایی» محسوب می شود و عمدتاً مخفی نمودن وقتی عنصر ماده این ماده مسدود می گردد مسبوق به ربودن باشد و الا مشمول ماده ۵۸۳ق.م.ا می‌باشد. همچنین هر گاه کسی مانند صاحب مسافرخانه یا هتل مانع خروجی دیگری از محلی گردد زیرا در همان محل مخفی نماید و در قبال آزادی از درخواست وجه نماید، عملش مشمول این عنوان مجرمانه خواهد بود. شاید برخی نویسندگان معتقدند: « صرف دستور به ربایش نیز ممکن است عنصر مادی جرم قرار گیرد.»

در ماده ۶۲۱ قانون مجازات، عنوان مجرمانه دیگری تحت عنوان «مخفی کردن» وجود دارد که در مقایسه با جرم آدم ربایی دارای تشابهات و تفاوت هایی است و در ذیل به برخی از آنها اشاره می کنیم :

۱.اخفا و آدم ربایی که در ماده فوق، ذکر گردیده از نظر عملیات فیزیکی مرتکب تفاوت دارند در جرم اخفاء، جابجا کردن بزه دیده نیست و هدف سلب آزادی تن و نگهداری در محلی که مفهوم عرفی اختفاء متبادر شود کافی است.

۲.اخفا و آدم ربایی توأمان قابل تحقق هستند و تقدم و تأخر آنها ثابتی تفاوتی ندارد. و ارتکاب به هر دو جرم فقط یک مجازات دارد

۳. از نظر رکن معنوی جرم هر دو جرم یکسان بوده و تفاوتی ندارند در هر دو جرم عدم رضایت مطلق و مستمر بودن نمایان است. سن مجنی علیه اگر کمتر از ۱۵ سال تمام باشد در هر دو عنوان مجرمانه آدم‌ربایی و انتخاب به موجب ماده ۶۲۱، موجب تشدید مجازات است و علم مرتکب به سن مجنی علیه شرط نیست؛ لذا اشتباه مرتکب در هر دو جرم نسبت به زنان مجنی علیه تاثیری در تشدید مجازات نخواهد داشت. پشت هم استفاده از هر نوع وسیله نقلیه اعم از هوایی، زمینی یا دریایی به جهت تسهیل و تسریع وقوع جرائم مذکور از جهات تشدید مجازات است. آسیب جسمی یا حیثیتی وارده به مجنی علیه باعث تشدید مجازات مرتکب جرم می گردد.

همچنین شما عزیزان میتوانید با راهنمایی از وکیل در شیراز نیز راه خود را بهتر و مفید تر بیابید

وکیل ادم ربایی

پ) شرایط و اوضاع و احوال ارتکاب جرم آدم ربایی

۱.عدم وجود رضایت مجنی علیه: اولین شرط تحقق این جرم عدم وجود رضایت و میل باطنی برای مجنی علیه است. بدین ترتیب در صورتی که دختر یا پسری به قصد ازدواج متواری شوند، به جهت وجود رضایت انتصاب عنوان آدم ربایی برای پسر، امکان نخواهد داشت.

۲.وجود عنف و اکراه : وجود عنف در این جرم می تواند به دو صورت عمر مادی مثل بستن دست و پا، مضروب و مجروح کردن و امثال آن انجام گیرد و یا آن عنف  معنوی مانند تهدید نسبت به طرف یا خانواده او صورت پذیرد. شکل دیگر آدم ربایی ممکن است به صورت توسل به حیله و تقلب و نیرنگ باشد؛ مانند آن که مرتکب مسافرکش باشد و یا به عنوان مسافر سوار وسیله گردیده و اقدامات لازم جهت وقوع جرم آدم ربایی را انجام دهد؛ بنابراین چنانچه فرد، ابتدا با رضایت، سوار خودروی دیگری گردد و راننده تغییر مسیر دهد، جرم آدم ربایی محقق می گردد و رضایت اولیه فرد در سوار شدن، مانع تحقق جرم آدم ربایی نخواهد بود. در این میان ممکن است آسیب بدنی و روحی نیز به مجنی علیه وارد گردد؛ ولی که لازم است میان آسیب بدنی یا روحی و رو بودن رابطه علیت وجود داشته باشد،

۱.مرتکب جرم : همانگونه که در مواد ۶۲۱ و ۶۳۱ق.م.ا قید شده، مرتکب این  جرم می‌تواند،  «هرکس» باشد و هیچ ویژگی برای مرتکب شرط نشده است. مطابق ماده ۶۲۱ قانون مجازات قید مباشرت صرف متهم منتفی است؛ یعنی اگر شخصی توسط دیگری نیز آدم ربایی انجام دهد فعل مجرمانه به شخص دستور دهنده نیز سرایت می‌کند.

۲. موضوع جرم : موضوع جرم ربایش مشخص است به هر قسطی دنیتی و اگر به وسیله وسایل نقلیه انجام پذیرد از عوامل مشدده مجازات خواهد بود. در نتیجه عنصر مادی جرم آدم ربایی به ترتیب زیر می باشد:

۱. موضوع جرم آدم ربایی ساده که انسان زنده که حداقل ۱۵ سال سن داشت که در غیر این صورت ممکن است مشمول آدم ربایی مشادد و یا دزدیدن طفل تازه متولد شده یا مخفی کردن اموات قرار گیرد.

۲. رفتار مجرمانه انتقال جسم مجنی علیه از محلی به محل دیگر با زور و تهدید و حیله به طوری که مجنی علیه اراده از خود نداشته باشد.

۳. مرتکب و شکل ارتکاب که هر کسی می‌تواند باشد که به صورت مباشرت یا مداخله و غیر مستقیم قابل تحقق است که بحث مباشرت شرکت و معاونت پیش می آید.

۴. عدم رضایت مجنی علیه شرط لازم است و بدون آن جرم محقق نمی‌شود.

۵. نتیجه مجرمانه که همان سر به آزادی فرد ربوده شده میباشد.

گفتار سوم :عنصر روانی جرم آدم ربایی

آدم ربایی از جمله جرائم عمدی است و نیازمند وجود عنصر معنوی میباشد که به شرح زیر بررسی می شود.

الف) سوء نیت عام : مرتکب جرم آدم ربایی علاوه بر علم به موضوع جرم و وصف آن یعنی انسان زنده باید در انجام رفتار مجرمانه یعنی ربودند و اخلاق عامد باشد. در خصوص ماده ۶۲۱ قانون مجازات موضوع انسان زنده است و اشتباه مرتکب در هویت بزه دیده تغییری در وصف مجرمانه متهم نخواهد داشت؛ زیرا آدم ربایی جرم مطلق است و مقید به ربودن شخص خاص و رسیدن به نیت و مقصد خاص متهم نمی باشد. علم و آگاهی مرتکب به عدم رضایت بزه دیده شرط نیست؛ لذا اثبات عدم رضایت بزه دیده و اثبات سوء نیت عام مرتکب کافی است در نتیجه ربودن انسان زنده بیهوش هم شامل همین جرم می‌شود. آدم ربایی با انگیزه انسانی از شمول ماده خارج شده و انگیزه لازم برای این جرم انگیز سوء می باشد

ب) سوء نیت خاص: سوء نیت خاص در جرم آدم ربایی منطقی است؛ زیرا آدم ربایی از جمله جرائم مطلق است و مقید شد به نتیجه خاص نمی باشد. آدم ربایی ازجمله جرایم غیرقابل گذشت میباشد و تعقیب مرتکب مستلزم شکایت بزه دیده نیست؛ ولی گذشته او می‌تواند از جهات مخففه برای تخفیف باشد و مجازات آن هم قابل تعلیق نمی باشد.

مبحث دوم:احکام ویژه در خصوص جرم آدم ربایی

گفتار اول:شروع به جرم

مطابق تبصره ماده ۶۲۱ قانون مجازات، مجازات شروع به ربودن پیش‌بینی گردید که معادل سه تا پنج سال حبس می باشد. شروع به جرم تفرو باید تابع اصول کلی مربوط به مقررات شروع به جرم از موارد ۱۲۲ الی ۱۲۴ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ می باشد و لازم به ذکر است تصریح قانون‌گذار به واژه  «ربودن» به معنای جرم محسوب نشدن شروع به افراد دیگری نیست.

ملاک تشخیص شروع به آدم ربایی از جام تام آدم‌ربایی عملیات در اقداماتی است که مقدمه جرم بوده و اینکه مرتکب تا چه حد از عنصر مادی جرم را انجام داد می باشد

گفتار دوم :معاونت در جرم آدم ربایی

ماده ۱۲۶ قانون مجازات مصوب ۹۲، معاونت در جرم را به طور کلی تعریف کرده است. با توجه به تعریف قانون گذار معاون جرم، می‌توان معاونت در آدم ربایی را نیز این  گونه تعریف کرد: « هرگاه کسی با علم و عمد وسایل ارتکاب جرم آدم ربایی و نوزاد واقعی را تهیه کرده یا افراد را به ارتکاب جرم فوق تحریک یا ترغیب یا تهدید یا تطمیع کند یا به هر طریق دیگر وقوع جرم را تسهیل کند، معاون در جرم شناخته شده و مجازات او حداقل مجازات مقرر در قانون برای همان جرم است که برای جرم آدم ربایی ۵ سال و نوزاد را با شش ماه حبس پیش بینی شده است.»

گفتار سوم :شرکت در جرم آدم ربایی

ماده ۱۲۵ قانون مجازات مصوبه ۹۲ ضابطه شرکت در جرم را «مستند بودن جرم به رفتار همه» اعلام می‌کند؛ لذا اگر رفتار مجرمانه «ربودن» سلب آزادی تن توسط دو یا بیشتر صورت پذیرد همه آنان شریک در جامعه محسوب شده و مجازات معادل مجازات فاعل اصلی جرم را خواهند داشت.

در متن ماده ۶۲۱ قانون مجازات انجام عمل ربایش توسط دیگری اشاره گردیده، لذا چنین به ذهن متبادر می گردد که اگر شخصی به دیگری دستور دهد که فعل آدم‌ربایی را انجام دهد با وجود این که در عملیات فیزیکی آن شرکت نداشته، ولی به صراحت ماده مذکور، عمل دستور دهنده، شرکت در جرم آدم ربایی تلقی گردیده و مجازات فاعل اصلی جرم را دارد

image
JM
نویسنده این مطلب

مهدی حنیور

ارسال دیدگاه

کاربر عزیز برای ارسال دیدگاه ابتدا باید عضو یا وارد شوید

عضویت / ورود
 
دیدگاه ها
این مطلب نظری ندارد